{13–16}
*没有人可以去等待*
Méiyǒu rén kěyǐ qù děngdài
เหมยโหย่ว เหริน เขออี่ ชวี่ เติ่งไต้
ไม่มีใครสามารถรอได้เสมอไป

{16–18}
*不知不觉的放开你*
bùzhī bù jué dì fàng kāi nǐ
ปู้จือ ปู้เจว๋อ ตี้ ฟั่งคาย หนี่
ปล่อยเธอไปโดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ

{18–21}
*我们都没有那勇气 baby*
wǒmen dōu méiyǒu nà yǒngqì baby
หว่อเหมิน โตว เหมยโหย่ว หน้า หย่งชี่ เบบี้
พวกเราทั้งคู่ต่างก็ไม่มีความกล้าทั้งนั้น ที่รัก

{21–24}
*I'm sorry, I'm so lonely*
ไอม์ ซอรี่ ไอม์ โซ โลนลี่
ฉันขอโทษ ฉันโดดเดี่ยวเหลือเกิน

{24–26}
*我们都没有错与对*
wǒmen dōu méiyǒu cuò yǔ duì
หว่อเหมิน โตว เหมยโหย่ว ชั่ว อวี๋ ตุ้ย
พวกเราต่างไม่มีใครผิดหรือถูก

{26–29}
*找不到任何一个原因*
zhǎo bù dào rènhé yīgè yuányīn
เจ่า ปู้ ต้าว เริ่นเหอ อีเก้อ หยวนอิน
ไม่ว่าอย่างไรก็หาเหตุผลไม่เจอสักข้อ

{29–32}
*没有理由的离开 baby*
méiyǒu lǐyóu de líkāi baby
เหมยโหย่ว หลี่โหยว เตอ หลีคาย เบบี้
ไม่มีเหตุผลที่จะต้องจากกัน ที่รัก

{32–36}
*I'm sorry, I'm so lonely (yeah, yeah)*
ไอม์ ซอรี่ ไอม์ โซ โลนลี่ เย่ เย่
ฉันโดดเดี่ยวเหลือเกิน

{36–38}
*看见信息不是不想回你*
kànjiàn xìnxī bùshì bùxiǎng huí nǐ
คั่นเจี้ยน ซิ่นซี ปู้ซื่อ ปู้เสี่ยง หุยหนี่
เห็นข่าวคราวของเธอไม่ใช่ว่าไม่อยากกลับไปหาเธอนะ

{38–41}
*只是我们的对话少了一些甜蜜*
zhǐshì wǒmen de duìhuà shǎole yīxiē tiánmì
จื่อซื่อ หว่อเหมิน เตอ ตุ้ยฮว่า เส่าเลอ อีเซีย เถียนมี่
เพียงแต่บทสนทนาของพวกเรามันแทบจะไม่มีความสุขเลย

{41–44}
*看似很正常的语句 但透着距离*
kàn shì hěn zhèngcháng de yǔjù dàn tòuzhe jùlí
คั่นซื่อ เหิ่น เจิ้งฉาง เตอ อวี่จู้ ต้าน โถวเจอะ จวี่หลี
ดูเหมือนประโยคปกติธรรมดา แต่มีระยะห่างระหว่างกัน

{44–47}
*我不知道该怎么对你 也许是正常的关系*
wǒ bùzhīdào gāi zěnme duì nǐ yěxǔ shì zhèngcháng de guānxì
หว่อ ปู้จือเต้า ไก เจิ่นเมอ ตุ้ยหนี่ เย่สฺวี่ ซื่อ เจิ้งฉาง เตอ กวนซี่
ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับเธอดี บางทีอาจจะเป็นเรื่องปกติของความสัมพันธ์

{47–49}
*我每时每刻都在告诉自己*
wǒ měi shí měi kè dōu zài gàosù zìjǐ
หว่อ เหม่ยสือ เหม่ยเค่อ โตว ไจ้ ก้าวซู่ จื้อตี่
ทุกชั่วโมงทุกนาทีฉันบอกกับตัวเองเสมอ

{49–52}
*我还是很爱你的只是 lonely*
wǒ háishì hěn ài nǐ de zhǐshì lonely
หว่อ หายซื่อ เหิ่น ไอ่หนี่ เตอ จื่อซื่อ โลนลี่
ว่าฉันรักเธอหรือว่าแค่เหงากันนะ

{52–54}
*不知道微信什么时候开始没有表情*
bù zhīdào wēixìn shénme shíhòu kāishǐ méiyǒu biǎoqíng
ปู้ จือเต้า เวยซิ่น เสินเมอ สือโฮ่ว คายสื่อ เหมยโหย่ว เปี่ยวฉิง
ไม่รู้ว่าวีแชทตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่มีอารมณ์อีกแล้ว

{54–58}
*你的上班时间多了 没有那么多的高兴*
nǐ de shàngbān shíjiān duōle méiyǒu nàme duō de gāoxìng
หนี่ เตอ ช่างปัน สือเจียน ตัวเลอ เหมยโหย่ว น่ามะตัว เตอ เกาซิ่ง
เวลาทำงานของเธอเยอะ ความสุขก็ลดลง

{58–62}
*回想起来 刚开始的时间*
huíxiǎng qǐlái gāng kāishǐ de shíjiān
หุยเสี่ยง ฉี่ไหล กัง คายสื่อ เตอ สือเจียน
ย้อนคิดกลับไป มันเพิ่งเริ่มต้นเอง

{62–67}
*俩个人都在 都想办法离开*
liǎ gèrén dōu zài dōu xiǎng bànfǎ líkāi
เหลี่ย เก่อเหริน โตว ไจ้ โตว เสี่ยง ปั้นฝ่า หลีคาย
คนสองคนต่างหาทางเลิกกัน

{67–69}
*没有理由的*
méiyǒu lǐyóu de
เหมยโหย่ว หลี่โหยว เตอ
ไม่มีเหตุผลเลย

{69–71}
*没有人可以去等待*
Méiyǒu rén kěyǐ qù děngdài
เหมยโหย่ว เหริน เขออี่ ชวี่ เติ่งไต้
ไม่มีใครรอได้ตลอดไป

{71–74}
*不知不觉的放开你*
bùzhī bù jué dì fàng kāi nǐ
ปู้จือ ปู้เจว๋อ ตี้ ฟั่งคาย หนี่
ไม่รู้ตัวว่าปล่อยเธอไป

{74–77}
*我们都没有那勇气 baby*
wǒmen dōu méiyǒu nà yǒngqì baby
หว่อเหมิน โตว เหมยโหย่ว หน้า หย่งชี่ เบบี้
ต่างไม่มีความกล้า ที่รัก

{77–80}
*I'm sorry, I'm so lonely*
ไอม์ ซอรี่ ไอม์ โซ โลนลี่
ฉันเหงามากเหลือเกิน

{80–82}
*我们都没有错与对*
wǒmen dōu méiyǒu cuò yǔ duì
หว่อเหมิน โตว เหมยโหย่ว ชั่ว อวี๋ ตุ้ย
ไม่มีใครผิดหรือถูก

{82–85}
*找不到任何一个原因*
zhǎo bù dào rènhé yīgè yuányīn
เจ่า ปู้ ต้าว เริ่นเหอ อีเก้อ หยวนอิน
หาเหตุผลไม่เจอเลย

{85–88}
*没有理由的离开 baby*
méiyǒu lǐyóu de líkāi baby
เหมยโหย่ว หลี่โหยว เตอ หลีคาย เบบี้
ไม่มีเหตุผลให้ต้องเลิกกัน ที่รัก

{88–92}
*I'm sorry, I'm so lonely (yeah)*
ไอม์ ซอรี่ ไอม์ โซ โลนลี่ เย่
ฉันโดดเดี่ยวเหลือเกิน

{92–97}
*理由 理由 理由 理由*
lǐyóu lǐyóu lǐyóu lǐyóu
หลี่โหยว หลี่โหยว หลี่โหยว หลี่โหยว
เหตุผล เหตุผล เหตุผล

{97–103}
*再多理由 无法挽留*
zài duō lǐyóu wúfǎ wǎnliú
ไจ้ ตัว หลี่โหยว อู๋ฝ่า หว่านหลิว
เหตุผลมีมากมายก็รั้งไว้ไม่ได้

{103–108}
*爱情 爱情 爱情 爱情*
àiqíng àiqíng àiqíng àiqíng
ไอ่ฉิง ไอ่ฉิง ไอ่ฉิง ไอ่ฉิง
ความรัก ความรัก ความรัก

{108–114}
*再多理由 说停就停*
zài duō lǐyóu shuō tíng jiù tíng
ไจ้ ตัว หลี่โหยว ชัว ถิง จิ้ว ถิง
มีเหตุผลมากแค่ไหน แค่พูดหยุดก็หยุด

{114–118}
*回想起来 刚开始的时间*
huíxiǎng qǐlái gāng kāishǐ de shíjiān
หุยเสี่ยง ฉี่ไหล กัง คายสื่อ เตอ สือเจียน
นึกย้อนกลับไป มันเพิ่งเริ่มเอง

{118–123}
*俩个人都在 都想办法离开*
liǎ gèrén dōu zài dōu xiǎng bànfǎ líkāi
เหลี่ย เก่อเหริน โตว ไจ้ โตว เสี่ยง ปั้นฝ่า หลีคาย
คนสองคนคิดแต่จะจากกัน

{123–125}
*没有理由的*
méiyǒu lǐyóu de
เหมยโหย่ว หลี่โหยว เตอ
ไม่มีเหตุผลเลย

{125–127}
*没有人可以去等待*
Méiyǒu rén kěyǐ qù děngdài
เหมยโหย่ว เหริน เขออี่ ชวี่ เติ่งไต้
ไม่มีใครรอได้ทั้งชีวิต

{127–130}
*不知不觉的放开你*
bùzhī bù jué dì fàng kāi nǐ
ปู้จือ ปู้เจว๋อ ตี้ ฟั่งคาย หนี่
ไม่รู้ตัวว่าปล่อยเธอไป

{130–133}
*我们都没有那勇气 baby*
wǒmen dōu méiyǒu nà yǒngqì baby
หว่อเหมิน โตว เหมยโหย่ว หน้า หย่งชี่ เบบี้
พวกเราทั้งคู่ไม่มีความกล้า ที่รัก

{133–136}
*I'm sorry, I'm so lonely*
ไอม์ ซอรี่ ไอม์ โซ โลนลี่
ฉันเหงามากเหลือเกิน

{136–138}
*我们都没有错与对*
wǒmen dōu méiyǒu cuò yǔ duì
หว่อเหมิน โตว เหมยโหย่ว ชั่ว อวี๋ ตุ้ย
พวกเราทั้งคู่ไม่มีใครผิดหรือถูก

{138–141}
*找不到任何一个原因*
zhǎo bù dào rènhé yīgè yuányīn
เจ่า ปู้ ต้าว เริ่นเหอ อีเก้อ หยวนอิน
หาเหตุผลไม่ได้เลย

{141–144}
*没有理由的离开 baby*
méiyǒu lǐyóu de líkāi baby
เหมยโหย่ว หลี่โหยว เตอ หลีคาย เบบี้
ไม่มีเหตุผลให้ต้องจากกัน ที่รัก

{144–148}
*I'm sorry, I'm so lonely*
ไอม์ ซอรี่ ไอม์ โซ โลนลี่
ขอโทษนะ ฉันเหงาเหลือเกิน

{148–155}
*Yeah-yeah, woo-oo-oo, hum*
เย่ เย่ วู อู อู ฮึม

{155–159}
*I'm so lonely*
ไอม์ โซ โลนลี่
ฉันเหงาเหลือเกิน

{159–168}
*Yeah-yeah, woo-oo-oo, hum, uh-hum*
เย่ เย่ วู อู อู ฮึม อะฮึม

{168–170}
*(Ah, ah)*
อา อา

{170–172}
*没有人可以去等待*
Méiyǒu rén kěyǐ qù děngdài
เหมยโหย่ว เหริน เขออี่ ชวี่ เติ่งไต้
ไม่มีใครรอได้

{172–175}
*不知不觉的放开你*
bùzhī bù jué dì fàng kāi nǐ
ปู้จือ ปู้เจว๋อ ตี้ ฟั่งคาย หนี่
ปล่อยเธอไปโดยไม่รู้ตัว

{175–178}
*我们都没有那勇气 baby*
wǒmen dōu méiyǒu nà yǒngqì baby
หว่อเหมิน โตว เหมยโหย่ว หน้า หย่งชี่ เบบี้
พวกเราต่างไม่มีความกล้า ที่รัก

{178–181}
*I'm sorry, I'm so lonely*
ไอม์ ซอรี่ ไอม์ โซ โลนลี่
ฉันขอโทษ ฉันเหงาเหลือเกิน

{181–183}
*我们都没有错与对*
wǒmen dōu méiyǒu cuò yǔ duì
หว่อเหมิน โตว เหมยโหย่ว ชั่ว อวี๋ ตุ้ย
ไม่มีใครถูกหรือผิด

{183–186}
*找不到任何一个原因*
zhǎo bù dào rènhé yīgè yuányīn
เจ่า ปู้ ต้าว เริ่นเหอ อีเก้อ หยวนอิน
หาเหตุผลไม่เจอเลย

{186–189}
*没有理由的离开 baby*
méiyǒu lǐyóu de líkāi baby
เหมยโหย่ว หลี่โหยว เตอ หลีคาย เบบี้
ไม่มีเหตุผลให้ต้องจากกัน ที่รัก

{189–191}
*I'm sorry, I'm so lonely*
ไอม์ ซอรี่ ไอม์ โซ โลนลี่

{191–197}
*(Woo-oo-oo, woo-oo-oo)*
วู อู อู วู อู อู

{197–200}
*(Woo-oo-oo-oo)*
วู อู อู อู

{200–202}
*I'm sorry, I'm so lonely*
ไอม์ ซอรี่ ไอม์ โซ โลนลี่

{202–208}
*(Woo-oo-oo, woo-oo-oo)*
วู อู อู วู อู อู

{208–218}
*(Woo-oo-oo-oo-oo)*
วู อู อู อู อู